ระพีเสวนา

ช่วงหลัง ๆ ภายในแวดวงของการจัดการศึกษา  ฉันได้ยินคนบ่นกันว่า  “ไม่ค่อยมีใครสนใจที่จะเรียนครู” คำปรารภดังกล่าวเป็นเรื่องน่าคิด
 ความจริงแล้วอาจเป็นเพราะเหตุว่า “ วิญญาณความเป็นครูมันเป็นธรรมชาติของมนุษย์แต่ละคน  หาใช่เอาคนซึ่งธรรมชาติมีกิเลสมาจัดการสอนกันได้ไม่”
 ดังนั้นเมื่อวิญญาณความเป็นครูอันเป็นธรรมชาติของแต่และคนมาตั้งแต่เกิดมาผ่านการจัดการ  แล้วชีวิตความเป็นครูมันจะเกิดขึ้นได้อย่างไร  นอกจากสิ่งที่มีอยู่แล้วจะถูกทำลายไปโดยมนุษย์เพราะความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของตัวเอง
 แล้วเราจะบ่นว่าคนไม่สนใจเรียนครูได้อย่างไร  ในเมื่อความคิดซึ่งเป็นพื้นฐานดังกล่าวมันสวนทางกันกับความจริง    ซึ่งแท้จริงแล้วคนที่เข้าไปอยู่ในกระบวนการจัดการนั่นแหละ  ความจะหวนกลับมาพิจารณาตัวเองมากกว่า?
 วันที่ ๑๖ [...]

เมื่อพูดถึงคำว่า “การศึกษา หลายคนก็มักจะนึกถึงภาพของโรงเรียนและมหาวิทยาลัยรวมทั้งครูผู้สอน ความจริงแล้วคำว่าโรงเรียนและมหาวิทยาลัยนั้น มันเป็นเครื่องมือสำหรับนำมาใช้ในการจัดการศึกษามากกว่า” ส่วนครูถ้าเข้าใจได้อย่างลึกซึ้งและเป็นคนมีสติสัมปชัญญะทำให้เกิดปัญญาแตกฉาน ก็ย่อมรู้ว่า ครูก็คือชีวิตคนที่ถูกอุปโลกน์ขึ้นมาให้เป็นคนสอนหนังสือในสถาบันการศึกษา
รวมความแล้วภายในระบบการจัดการศึกษานั้นถ้ารู้เท่าทันถึงความจริงก็ควรจะรู้ว่าโรงเรียนก็ดีมหาวิทยาลัยก็ดี ครูก็ดีล้วนเป็นเครื่องมือสำหรับจัดการศึกษา หรืออาจกล่าวว่าถ้าเป็นคนก็ควรจะถูกอุปโลกน์ขึ้นมาให้เป็นตัวละครในการแสดงละครเรื่องต่างๆ
ส่วนจะเป็นละครเรื่องอะไรก็ควรจะมีบทบาทหรือหลักสูตรที่ถูกคนผู้มีกิเลสเรียบเรียงเอาไว้ให้แสดงเป็นตัวละครในศาสตร์สาขาต่างๆ ดังจะเห็นได้ว่าแต่ก่อนนั้นเรื่องราวที่นำมาแสดงนั้น มันก็มีไม่เท่าไร
ฉันว่าตัวเองโชคดีที่เข้าไปนั่งอยู่ในกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิของทบวงมหาวิทยาลัยทำให้รู้สึกได้ถึงความจริงว่าสถาบันอุดมศึกษาทุกแห่ง มีแต่การขออนุมัติเปิดคณะวิชาใหม่ เปิดหลักสูตรใหม่ หรือเปิดสาขาวิชาใหม่ [...]

 
เธอที่รักทุกคน ถ้าฉันจะถามเธอว่า คนที่ไม่ได้เข้าโรงเรียนรวมทั้งมหาวิทยาลัยนั้นมีการศึกษาหรือเปล่า ?  สิ่งแรกฉันอยากขอให้เธอซึ่งธรรมชาติได้ให้สมองเอาไว้แล้วเพื่อนำไปใช้คิดค้นหาความจริงให้ถึงที่สุด ถ้าเธอมีรากฐานจิตใจที่อิสระก็ควรจะรู้ได้เองว่า คำตอบจากคำถามที่ได้กล่าวมาแล้วในตอนต้น ถ้าเธอเป็นฉันก็คงตอบอย่างมั่นใจได้ว่า มีอย่างแน่นอน
 ขอโทษทีนะ ถ้าเธอตอบว่าไม่มี ก็ไม่ควรที่จะได้รับการยอมรับว่าเป็นมนุษย์ เพราะเหตุใดหรือ คำตอบก็คือเพราะเหตุว่าเธอเป็นมีนิสัยชอบดูถูกคนที่เขาใช้ชีวิตอยู่กับพื้นดิน
 ความจริงแล้วบุคคลลักษณะเช่นนั้นยังมีความรู้มากเสียกว่าพวกเธอซึ่งนิยมเข้าไปเรียนอยู่ในโรงเรียนรวมทั้งมหาวิทยาลัย ยิ่งได้ปริญญาสูงๆ ก็ยิ่งขาดคุณสมบัติตามที่ฉันได้กล่าวมาแล้ว [...]

Cattleya

หวนกลับไปพิจารณา เริ่มต้นตั้งแต่ช่วงชีวิตที่เกิดมาใหม่ๆ ฉันเองยังไม่เคยคิดเลยว่า ตนเป็นนักอะไร คงมีแต่การให้ความรักความสนใจในสิ่งซึ่งตนพบเห็นอยู่ในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าอะไรจะผ่านเข้ามาให้มีโอกาสสัมผัส
ฉันสนใจทำทุกสิ่งทุกอย่าง ซึ่งมีช่องทางช่วยให้ตนใช้โอกาสลงไปสัมผัสสภาพพื้นดิน ส่วนใหญ่มักใช้เวลาว่างลงไปปลูกและตัดแต่งต้นไม้ ไม่เช่นนั้นก็จะลงไปสัมผัสกับบรรยากาศตามท้องไร่ท้องนา เสมือนเป็นมุมหนึ่งของการดำเนินชีวิตที่ช่วยให้ตนมีความสุขมากที่สุด
ช่วงถัดมาไม่ว่าใครจะใช้อำนาจกำหนดให้ชีวิตฉัน จำต้องไปทำอะไร อยู่ที่ไหน แม้ในเมืองหลวงซึ่งอยู่กลางดงวัตถุ แต่ในส่วนลึกของหัวใจตัวเอง ก็ยังฝังแน่นอยู่กับความรักบรรยากาศแถบชายทุ่งนามาตลอด [...]